آنژیوگرافی شامل استفاده از تصویربرداری اشعه ایکس برای بررسی رگ های خونی است. تصاویری که در طول یک روش انژیوگرافی تولید می شوند، به عنوان آنژیوگرافی شناخته می شوند.

در انژیوگرافی یک سوزن به شريان فمورال وارد می شود، تمام قسمت های بدن را می توان از این مکان مورد خطاب قرار داد. پس از قرار دادن سوزن، کاتترها و سیم ها از طریق سیستم شریانی به منطقه مورد نظر هدایت می شوند. هنگامی که تصویربرداری انجام می شود، معمولا یک ماده کنتراست مبتنی بر یُد به سیستم تزریق می شود.

آنژیوگرافی معمولا در بیمارستان ها تحت بیهوشی محلی انجام می شود. این روش ممکن است از 20 دقیقه تا چند ساعت طول بکشد که بستگی به سختی عمل و میزان کنتراست مورد نیاز دارد.

در چه مواقعی به آنژیوگرافی نیاز دارید؟
اگر گردش خون بیمار مشکل داشته باشد، پزشک ممکن است برای بیمار آنژیوگرافی تجویز کند تا بتواند مشکل بیمار را تشخیص دهد. نتایج آزمایش به پزشک کمک می کند تا گزینه های درمان را فراهم کند.

آنژیوگرافی برای تشخیص بیماری شریانی بسیار مهم است، بیماری شریانی می تواند منجر به شرایطی مانند سکته مغزی، حمله قلبی، قانقاریا و نارسایی اندام شود. تصاویری از آنژیوگرافی عروق کرونر می تواند به پزشکان کمک کند تا درمان های لازم را برای بیماری قلبی و حمله قلبی انجام دهند.

آنژیوگرافی چیست؟
آنژیوگرافی شامل استفاده از تصویربرداری اشعه ایکس برای بررسی رگ های خونی است. تصاویری که در طول یک روش انژیوگرافی تولید می شوند، به عنوان آنژیوگرافی شناخته می شوند.

انواع آنژیوگرافی
انواع مختلفی از روش های آنژیوگرافی وجود دارد که می تواند برای تشخیص بیماری های مختلف پزشکی مورد استفاده قرار گیرند.

آنژیوگرافی توموگرافی کامپیوتری (CTA) با استفاده از اشعه ایکس، جزئیات تصاویر را مشخص می کند.

آنژیوگرافی عروق کرونری در داخل عروق کرونر تجسم می یابد. این تصاویر می توانند تنگی مجراها را در شریان ها پیدا کنند. تنگ شدن شریان ها ممکن است علت درد قفسه سینه باشند و باعث حمله قلبی شوند.

آنژیوگرافی تفریق دیجیتال (DSA) تصاویر رگ های خونی مغز را برای بررسی جریان خون بررسی می کند.

آنژیوگرافی رادیونوکلئید یک روش پزشکی هسته ای است. مقدار کمی رادیونوکلئید (رادیو اکتیو یا رادیوتراپی) برای بررسی بافت هدف کمک می کند. آنژیوگرافی رادونوکلئیدِ ایستاده حرکات اتاق قلب را بررسی می کند.

آنژیوگرافی ریوی برای ارزیابی شرایط مختلفی مانند آنوریسم، تنگی یا انسداد انجام می شود و از عروق خونی عکس می گیرد.

آنژیوگرافی رزونانس مغناطیسی (MRA) از تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) و رنگ کنتراست برای تجسم عروق خونی استفاده می کند. پزشکان اغلب از MRA برای بررسی قلب، بافت های نرم و ارزیابی جریان خون استفاده می کنند.

آنژیوگرافی کلیه که آرتريوگرافی نیز نامیده می شود برای تشخیص هر گونه نشانه ای از انسداد یا ناهنجاری هایی که بر خون رسانی کلیه تاثیر می گذارد از عروق خونی کلیه تصویر برداری می کند.

درمان آنژیوگرافی
در طی آنژیوگرافی، درمان های خاصی نظیر آنژیوپلاستی یا قرار دادن استنت انجام می شود. مداخله عروق کرونر (PCI)، که به عنوان آنژیوپلاستی کرونر نیز شناخته می شود، یک روش غیر جراحی است که سرخرگ های کرونری باریک یا مسدود شده را باز می کند.

این روش جریان خون را به عضله قلب بازمی گرداند. اگر پلاک جدا شده باشد، ممکن است لخته خون روی سطح آن شکل بگیرد.

یک لخته خون بزرگ می تواند جریان خون را از طریق عروق کرونر مسدود کند، این عامل یکی از علل شایع حمله قلبی می باشد. با گذشت زمان، پلاک جدا شده سخت تر می شود و شریان های عروق کرونر را مسدود می کند.

PCI می تواند جریان خون را به قلب بازگرداند. در طی این روش یک کاتتر نازک و انعطاف پذیر که یک بالون در بالای آن قرار دارد از طریق یک رگ خون به سرخرگ آسیب دیده هدایت می شود. این کار با تصویر برداری اشعه ایکس انجام می شود.

هنگامی که کاتتر در محل قرار می گیرد، بالون برای فشرده سازی پلاک در برابر دیواره شریان باد می شود. در نتیجه جریان خون از طریق شریان ترمیم می شود.

آنژیوگرافی می تواند علائم بیماری قلبی عروقی، از جمله آنژین را بهبود بخشد. این روش همچنین می تواند آسیب عضلانی قلب را نیز کاهش دهد.

استنت ها را می توان در طی آنژیوگرافی در شریان ها قرار داد. قبل از باد کردن بالن، یک استنت در اطراف آن قرار می گیرد. هنگامی که نوک کاتتر به محل مورد نظر حرکت کرد، بالون با فشار دادن پلاک در برابر دیواره شریانی باد می شود. در نتیجه شریان گسترش می یابد و به جریان خون کمک می کند. زمانی که بالون کاملا توسعه یافته است، استنت را گسترش می دهند و آن را در محل شریان قرار می دهند.

زمانی که باد بالون خالی می شود همزمان کاتتر نیز خارج می شود ولی استنت در شریان باقی می ماند. با گذشت زمان، سلول ها برای پوشش فلزی استنت رشد می کنند.

عوارض احتمالی آنژیوگرافی
با عمل آنژیوگرافی، بیماران ممکن است در محل کاتتر خونریزی یا کبودی مشاهده کنند یا اینکه ممکن است به ماده کنتراست واکنش آلرژیک نشان دهند. گاهی مواقع ممکن است پس از آنژیوگرافی شریان دوباره مسدود شود. در حین آنژیوپلاستی یا قرار دادن استنت، بخشی از انسداد شریان ها می تواند از بین برود و به سایر شریان ها منتقل شود.