بالن زدن قلب که در فرهنگ عامیانه به آن فنر قلبی می گویند یک روش پزشکی است که برای باز کردن شریان های مسدود شده انجام می شود. این روش، یک روش بی خطر و معمولی است که در حال حاضر به عنوان یک درمان استاندارد در نظر گرفته می شود. در این روش ابتدا بیمار را آنژیوگرافی می‌کنند و پس از آنکه متوجه شدند کدام رگ، در کجا و به چه میزان دچار گرفتگی یا انسداد شده‌ است، از روش بالن زدن برای درمان وی استفاده می‌کنند.

اصل فنر گذاشتن قلب این است که یک بالون کوچک را به قسمتی از شریان های تنگ شده باد می کنند و جریان خون را بهبود می بخشند.

تصویر زیر نشانگر یک بالون آنژیوپلاستی است که منجر به باز شدن شریان می شود.

بالون آنژیوپلاستی

قبل از بالن زدن یا فنر قلبی چه دستورالعمل هایی لازم است؟
پیش از اینکه گرفتگی و انسداد رگ در بیمار توسط فنر انداختن رفع شود، فرد باید یکسری آزمایش‌ ها انجام دهد تا پزشک بتواند موارد خطرناک را کنترل کند. این آزمایشات شامل آزمایش خون، الکتروکاردیوگرام و اشعه ایکس قفسه سینه است. بیمار از شب قبل در بیمارستان بستری می شود و از نیمه های شب حق نوشیدن و خوردن چیزی را نخواهد داشت و پزشک دستورالعمل های لازم را تجویز می کند. یکی از مهم‌ترین مواردی که پیش از انجام این کار ضروری است، این است که بیماران باید خون رقیقی داشته‌ باشند.
به همین دلیل پزشک برای رقیق کردن خون مصرف آسپیرین و دیگر داروها را تجویز می کند. این داروها از چسبندگی پلاکت‌ها جلوگیری می‌کنند، زیرا یکی از مهم‌ترین عوامل مهم انعقاد خون تجمع پلاکت‌ها در محل است.

فنر قلبی چگونه انجام می شود؟
روش فنر قلبی یک روش ایمن است که در یک اتاق عمل به نام آزمایشگاه کاتتریزاسیون انجام می شود. آزمایشگاه Cath یک اتاق استریل شده است که شامل ابزارهای پزشکی متعدد، مانیتورهای تلویزیونی و سایر تجهیزات پزشکی است. هنگامی که به آزمایشگاه منتقل می شوید، در یک جدول قرار می گیرید. هنگامی که در این جدول قرار گرفتید، فشار خون، پالس و سایر علائم حیاتی از طریق یک مانیتور ثبت می شود. روش فنر قلبی با استفاده از بیهوشی محلی انجام می شود و در طی انجام این روش بیدار خواهید بود.

این مراحل عبارتند از:

– برای شروع این روش، پزشک یکی از شریان های بزرگ را تعیین می کند که در پای راست یا پای چپ قرار دارد. این شریان، شریان فمورال نامیده می شود و شریان اصلی پا است.

– پزشک ناحیه مورد نظر را تمیز می کند و بیهوشی موضعی را به داخل ناحیه وارد می کند تا در طول درمان احساس درد نکنید.

– از یک سوزن مخصوص برای ورود به شریان در کشاله ران استفاده می شود. با توجه به بی حسی موضعی نباید احساس درد کنید.

– در این مرحله یک رنگ بی ضرر به سرخرگ تزریق می شود، فرآیند تزریق رنگ آنژیوگرافی نامیده می شود.

– یک سیم بسیار نازک به نام “سیم راهنما” به قسمت شریان های مسدود شده هدایت می شود. این باعث می شود که بالون آنژیوپلاستی به محل درمان هدایت شود.

– در ناحیه شريان تنگ شده، بالون دمیده می شود تا روی پلاک فشار وارد شود و آن را در برابر دیواره شريانی فشرده کند.

– در انتهای عمل، سیم راهنما و بالون حذف می شود. برای جلوگیری از خونریزی به محلی که کاتتر وارد شده است فشار کلی فیزیکی اعمال می شود. سپس ناحیه مورد نظر باند می شود.

فواید فنر انداختن قلب:
– شریان های تنگ و مسدود شده باز می شوند، در نتیجه گردش جریان خون بهبود می یابد.

– عوارض عمده آن غیر معمول است.

– در مدت کوتاهی پس از انجام این کار می توانید به فعالیتهای طبیعی خود بازگردید.

– این روش معمولا با استفاده از بیهوشی محلی انجام می شود، که خطرات کمتری نسبت به بیهوشی عمومی دارد.

عوارض فنر انداختن قلب:

– گاهی پس از عمل فنر قلبی شریان ها دوباره مسدود می شوند.

– حمله قلبی از جمله عوارض بالن زدن قلب است که بسیار نادر است.

– پس از فنر قلبی، لخته های خونی ممکن است از کاتتر جدا شده و به سمت مغز حرکت کنند. در نتیجه باعث سکته مغزی می شود.

– در هفته یا ماه های اول پس از فنر قلبی ممکن است لخته های خونی تشکیل شود که یکی از عوارض فنر قلب است.

– شریان کرونر ممکن است حین انجام فنر قلبی پاره یا کنده شود. این مورد از عوارض بالون زدن قلب است که در صورت وخیم بودن می تواند به ضرورت به انجام عمل قلب باز اورژانسی بینجامد.

– ممکن است در محل نصب کاتتر در دست یا پا خونریزی دیده شود. معمولا این خونریزی ها در حدی است که تنها موجب ایجاد کبودی می شود.

– قلب ممکن است در اثر بالون زدن عروق کرونر تحریک شود و ضربان آن بسیار تند یا کند گردد.