نکات کلیدی این مقاله در رابطه با مدیریت سکته قلبی با بالاتر رفتن قطعه (STEMI):

  1. STEMI درون بیمارستانی وضعیت بالینی منحصربفردی است که اپیدمیولوژی، وقوع و پیامدهای آن با STEMI خارج بیمارستانی تفاوت دارد.
  2. نشانه های مرسوم آنژین (گلو درد) در بیماران مبتلا به STEMI درون بیمارستانی بسیار کمتر است و به دلیل تغییرات صورت گرفته در وضعیت بالینی، تغییرات دورسنجی، یا شناسایی بیومارکرهای قلبی برتر، اغلب از الکتروکاردیوگرام (ECG) این بیماران استفاده می شود.
  3. علائم غیرمعمول این بیماری اغلب سبب بروز تاخیر زیاد در تشخیص STEMI می شود. به علاوه، تنها 34-71 درصد از بیماران دچار STEMI درون بیمارستانی، تحت کاتتریزاسیون تشخیصی قرار می گیرند و فقط 22 تا 56 درصد از آن ها تحت مداخلات عروقی زیرجلدی قرار می گیرند.
  4. سه علتی که سبب بروز تاخیر درمان در بیماران مبتلا به STEMI درون بیمارستانی می شوند و نیازمند توجه ویژه هستند عبارتند از:

الف. تاخیر در تهیه ECG

ب. تاخیر در تفسیر ECG

پ. تاخیر در فعال سازی سیستم های مراقبت از STEMI موجود

 

  1. طبق تعریف استاندارد STEMI درون بیمارستانی، این بیماری بر اثر بالارفتن قطعه ST جدید یا معادل های آن به همراه حداقل یکی از شروط زیر بروز می کند.

الف. وجود بیومارکر (نشانگر زیستی) قلبی بالا طبق تعاریف جهانی مداخلات زیرجلدی برای سکته قلبی

ب. شناسایی لخته شدگی خون شریانی اکلیلی، آمبولیزاسیون عروقی، اسپاسم عروقی، دیسکسیون، ترومبوز استنت، جریان درجه یک TIMI و یا انسداد شریان اکلیلی که با بالارفتن ST همبستگی دارند.

پ. شروع موقت نشانه ها همگام با ایسکمی شدید (مثل آنژین حادّ)

ت. نابودی ناگهانی و ناموجه همودینامیک (مانند پرفشاری خون یا اِدِم ریوی)

ث.هماهنگی بروز اختلال حرکت دیواره یا اکوکاردیوگرافی که با بالارفتن قطعه ST

 

  1. سه حوزه ای که باید برای ارتقاء خدمات مراقبت از بیماران به آن ها توجه کرد:

الف. کاهش آستانه برای افزایش سرعت تهیه ECG در داخل بیمارستان  برای بیماران دچار جبران همودینامیک یا دیگر نشانه های MI حادّ

ب. فرآیند بررسی و تفسیر فوری ECGها

پ. فرآیندهای فعال سازی STEMI در بیمارستان

 

  1. فرآیند STEMI یا فعال سازی کاتتریزاسیون آزمایشگاهی برای بیماران دچار STEMI درون بیمارستانی باید تاجای ممکن همانند فرآیند بکار گرفته شده در بیمارانی شود که به بخش اورژانس مراجعه می کنند و STEMI در آن ها تشخیص داده می شود.
  2. طرح ها و پروژه هایی برای بهبود کیفیت که می توانند فرآیند مراقبت از بیمار و نتایج به دست آمده در بیماران مبتلا به STEMI درون بیمارستانی را بهبود بخشند.
  3. تدوین روش های سیستماتیک ملی برای سنجش عملکرد که می تواند سبب بهبود کیفیت مراقبت از بیماران مبتلا به STEMI درون بیمارستانی شود.