1. علائم
  2. علائم هشداردهنده
  3. درمان
  4. تعریف
  5. پیشگیری
  6. تشخیص
  7. بهبودی

حمله‌ی قلبی در اصل، مرگ بخشی از عضلات قلب در اثر عدم دریافت خون کافی است. این خون‌رسانی معمولا زمانی قطع می‌شود که عروق کرونری قلب توسط لخته‌ی خون مسدود شود. اگر تعدادی از عضلات قلب فردی از کار بیفتد، فرد دچار درد قفسه سینه و بی‌ثباتی الکتریکی در بافت عضله‌ی قلب می‌شود.

این مطلب جدید منتشرشده در مرکز اطلاعات MNT، اطلاعاتی مربوط به اینکه چرا و چگونه حمله قلبی رخ می‌دهد، چطور درمان می‌شود و چگونه می‌توان از آن پیشگیری کرد را در اختیار ما قرار می‌دهد.

چند حقیقت کوتاه درمورد حمله قلبی

هنگام حمله‌ی قلبی،‌ خونرسانی به عضلات قلب متوقف شده و عضلات آسیب می‌بینند.

ناراحتی و درد قفسه‌ی سینه از علائم عمومی حمله قلبی است.

خطر حمله قلبی در مردان پس از ۴۵سالگی و در زنان بعد از ۵۵سالگی افزایش می‌یابد.

سیگار کشیدن و چاقی از عوامل مهم تهدیدکننده به خصوص در محدوده‌ی سنی در معرض خطر حمله قلبی هستند.

علائم

حمله قلبی یک‌سری علائم واضح دارد که فرد دارای این علائم باید فورا تحت مراقبت‌های پزشکی قرار گیرد.

احساس فشار،‌ تنگی، ‌درد یا درد مداوم و‌ فشردگی در ناحیه قفسه سینه یا دست‌ها که به سمت گردن،‌ فک و پشت فرد کشیده می‌شود از علائمی ست که نشان می‌دهد فرد دچار حمله قلبی شده‌است.

شکل1حمله قلبی از وخیم‌ترین حالت‌های بیماری‌های قلبی است که دلایل بسیار متعددی دارد.

موارد زیر،‌ از دیگر علائم و نشانه‌های ممکن هنگام حمله‌ی قلبی است:

  1. سرفه
  2. حالت تهوع
  3. استفراغ
  4. درد شدید قفسه سینه
  5. تنگی نفس
  6. چهره خاکستری‌رنگ می‌شود
  7. احساس ترس از اینکه زندگی در حال پایان است
  8. به‌طور کلی حس بد و منفی
  9. بی‌قراری
  10. احساس رطوبت و عرق

تغییر وضعیت بدن موجب شدیدتر شدن درد نمی‌شود. احساس درد ناشی از حمله قلبی تقریبا به‌طور ثابت در فرد هست که البته ممکن است گاهی هم به سراغ فرد بیاید یا نیاید.

علائم هشداردهنده

از آنجایی که حمله قلبی می‌تواند کشنده باشد، تشخیص علائم هشداردهنده که نشان می‌دهد حمله قلبی درحال وقوع است،‌ بسیار حیاتی است.

چهار علامت بسیار مهم هشداردهنده حمله قلبی:

  1. ناراحتی،‌ فشار، فشردگی و درد قفسه سینه که معمولا چندین دقیقه طول می‌کشد یا از بین می‌رود و دوباره بازمی‌گردد.
  2. درد یا ناراحتی در ناحیه دست‌ها، گردن، پشت، معده و فک
  3. نفس‌تنگی ناگهانی
  4. دیگر علائم مثل عرق سرد، احساس بیمار بودن، تهوع و سرگیجه

هر زمان که  فردی با این علائم مشاهده شود، باید فورا با اورژانس تماس گرفته شود.

عوارض

به‌دنبال حمله قلبی دو نوع عوارض وجود دارد: عوارضی که بلافاصله پس از حمله رخ می دهد و عوارضی که مدتی پس از آن اتفاق می افتد.

عوارض فوری:

آریتمی: ضربان قلب نامنظم، یا خیلی تند یا کند

شوک کاردیوژنیک: فشار خون بیمار به طور ناگهانی افت خطرناکی پیدا می‌کند و قلب نمی‌تواند خون کافی به بدن برساند.

هیپوکسمی: سطح اکسیژن خون به شدت کم می‌شود.

ادم ریوی: مایع بین‌سلولی در داخل و اطراف ریه ها تجمع می‌یابد.
ترومبوز عمقی ورید (DVT): رگهای عمقی ناحیه پاها و لگن باعث ایجاد لخته خون شده که منجر به قطع جریان خون در وریدها می‌شود.
پارگی قلبی : حمله قلبی منجر به آسیب دیواره‎‌ی قلب می‌شود. این امر، خطر پارگی دیواره قلب را افزایش می‌دهد.
آنوریسم بطنی : یکی از بطن‌های قلب به شکل یک برآمدگی در می‌آید.

عوارضی که مدتی بعد می‌تواند رخ دهد:

آنوریسم: روی دیواره‌ی آسیب‌دیده‌ی قلب، بافت اسکار ساخته شده، این امر منجر به لخته شدن خون، فشار خون پایین و ریتم غیرطبیعی قلب می‌شود.
آنژین: به اندازه کافی اکسیژن به قلب نمی‌رسد که موجب درد قفسه سینه می‌شود.
نارسایی احتقانی قلب: قلب تنها می‌تواند ضربان ضعیفی داشته باشد. بیمار احساس خستگی می‌کند و تنگی نفس دارد.

ادم: مایعات در مچ پا و پاها تجمع می یابد و متورم می‌شوند.

از دست دادن نعوظ: اختلال نعوظ به طور کلی در اثر مشکلات عروقی ایجاد می‌شود. با این حال، در نتیجه افسردگی نیز می‌تواند باشد.

از دست دادن میل جنسی: این مورد بیشتر در  مردان دیده می‌شود.

پریکاردیت: پوشش قلب ملتهب شده و باعث درد جدی در قفسه سینه می‌شود. مهم است که پزشک این افراد تا چندین‌ماه پس از حمله قلبی، آن‌ها را برای تشخیص سریع هر یک از این علائم بالا معاینه کند.

درمان

مهم‌ترین نکته در درمان حمله قلبی تشخیص و اقدام سریع است. امروزه با بسیاری از حملات قلبی می‌توان به‌طور موثر مقابله کرد. که این امر وابسته به سرعت عمل اطرافیان بیمار در رسانیدن وی به بیمارستان است.

درمان در طول حمله قلبی

گاهی در فردی که دچار حمله قلبی شده، تنفس قطع می‌شود. در این صورت باید عملیات احیا قلبی ریوی (CPR) سریعا آغاز شود که شامل اعمال زیر است:

  1. فشار دستی قفسه سینه
  2. شوک الکتریکی

شکل 2دفیبریلاتور (پانل شوک الکتریکی) می‌تواند هنگام حمله قلبی بسیار مفید باشد.

درمان پس از حمله قلبی

اکثر مردم به داروها و روش‌های درمانی متعددی پس از حمله قلبی نیاز دارند. که هدف از این اقدامات جلوگیری از حملات قلبی در آینده است. از جمله این داروها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  1. آسپیرین و سایر آنتی‌ترومبوتیک‌ها
  2. مسدودکننده‌های بتا
  3. مهارکننده‌های ACE (آنزیم تبدیل آنژیوتانسین)
  4. استاتین‌ها
  5. آنژیوپلاستی
  6. CABG یا پیوند عروق کرونر قلب

 

 

تعریف

حمله قلبی یکی از وضعیت‌های اورژانسی پزشکی ست که طی آن، خون‌رسانی به قلب معمولا به دلیل ایجاد لخته خون مسدود می‌شود.

دیگر تعاریفی که برای حمله قلبی استفاده می‌شود شامل: انفارکتوس میوکارد و قلب و سکته قلبی و ترومبوز عروق کرونری است. در هنگام انفارکت، خونرسانی به یک منطقه قطع شده  بافت در آن منطقه می‌میرد.

حمله قلبی معمولا با ایست قلبی اشتباه گرفته می‌شود. هردو از موارد اورژانسی مشکلات قلبی هستند اما حمله قلبی مسدود شدن عروق کرونری خون‌رسان به قلب است درحالی‌که ایست قلبی ناشی از عدم پمپاژ خون توسط قلب است. البته حمله قلبی می‌تواند منجر به ایست قلبی شود.

نارسایی احتناقی قلب: آن‌چه شما باید بدانید:

حمله قلبی یک وضعیت خطرناک برای قلب است که طی آن قلب کارایی لازم برای پمپاژ خون در کل بدن را ندارد.

پیشگیری:

بهترین راه برای پیشگیری از وقوع حمله قلبی، داشتن سبک زندگی سالم و بی‌خطر است، برای مثال:

 

  1. سیگار نکشید
  2. رژیم غذایی متعادل و سالم داشته باشید
  3. به مقدار کافی ورزش کنید
  4. خواب کافی داشته باشید
  5. اگر دیابت دارید آن را کنترل کنید
  6. مصرف الکل را به حداقل برسانید
  7. فشار خون و سطح کلسترول خون خود را در سطح مطلوب نگه‌دارید
  8. وزن خود را کاهش دهید
  9. تا جای ممکن کمتر در شرایط استرس‌زا قرار گیرید
  10. استرس و تنش را در زندگیتان مدیریت کنید

این مطلب هم‌چنین می‌تواند برای شناخت علائم هشداردهنده حملات قلبی نیز مفید باشد.

تشخیص

هر پزشک، پرستار یا مراقب بهداشت حرفه‌ای اگر گمان کند که فردی ممکن است دچار حمله قلبی شده باشد، سریعا وی را به بیمارستان منتقل می‌کند. در بیمارستان چندین آزمایش ممکن است انجام شود:

  1. الکتروکاردیوگرافی
  2. آزمون آنزیم قلبی
  3. عکسبرداری با اشعه ایکس از قفسه سینه

بهبودی

روند بهبودی پس از یک حمله قلبی تدریجی ست که به عواملی چون شدت حمله قلبی و سن فرد مبتلا بستگی دارد.

مراحل بهبودی در یک فرد می‌تواند شامل:

بازیابی فعالیت‌های فیزیکی: بسیار ضروری ست که فرد در دوران بهبودی پس از حمله قلبی فعالیت کند که البته تمرینات ورزشی باید توسط پزشک متخصص طراحی شود.

بازگشت به کار: زمان بازگشت به کار برای هر فرد بستگی به عواملی چون شدت حمله قلبی و نوع شغل وی دارد. البته ضروری‌ست که فرد فورا به کار بازنگردد و تا سپری شدن دوران بهبودی برای بازگشت به کار عجله نکنند.

دوران افسردگی: بسیاری از افرادی که دچار حمله قلبی شده‌اند مدت کوتاهی پس از آن،‌ افسردگی را تجربه می‌کنند. کسانی که احساس افسردگی یا اضطراب دارند باید به پزشک معالج خود اطلاع دهند.

رانندگی دوباره: پزشکان معتقدند افرادی که دچار حمله قلبی شده‌اند حداقل تا ۴ هفته پس از حمله قلبی نباید رانندگی کنند.

اختلال نعوظ: حدود یک سوم از مردانی که دچار حمله قلبی شده‌اند،‌ بعدا در رسیدن یا حفظ حالت نعوظ مشکل خواهند داشت. بسیار مهم است مردانی که بعدا دچار اختلالات نعوظ گشته‌اند با پزشک معالج خود صحبت کنند چرا که در اکثر موارد،‌ داروهای موجود،‌ توانایی از دست‌رفته‌ی مردان در نعوظ را به آن‌ها بازمی‌گرداند.

دلایل حمله قلبی

عوامل زیر،‌ با افزایش خطر وقوع حمله قلبی در ارتباطند:

سن: خطر وقوع حمله قلبی در مردان بالای ۴۵ و در زنان بالای ۵۵ به‌طور جدی افزایش می‌یابد.

آنژین: آنژین یک بیماری است که در آن اکسیژن یا خون کافی به قلب بیمار نمی‌رسد که این موجب درد شدید در ناحیه قفسه سینه می‌گردد.

سطح بالای کلسترول خون: این مشکل می‌تواند احتمال ایجاد لخته خون در عروق را افزایش دهد.

دیابت: دیابت خطر ابتلا به حمله قلبی را افزایش می‌دهد.

رژیم غذایی: کسی که به عنوان مثال، مقدار زیادی از چربی های حیوانی و یا چربی های اشباع مصرف می کند در نهایت در معرض خطر بالاتری برای  ابتلا به بیماری حمله قلبی قرار دارد.

عوامل ژنتیکی: افراد ممکن است ریسک بالای ابتلا به حمله قلبی را به ارث ببرند.

عمل جراحی قلب: بیمارانی که عمل جراحی قلب داشته‌اند بعدا در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به حمله قلبی قرار دارند.

فشار خون بالا: فشار خون بالا ضربان و فشار روی قلب را بالا می‌برد.

چاقی: اضافه وزن قابل توجه، فشار روی قلب را زیاد می‌کند.

سابقه حمله قلبی:

سیگار کشیدن: افراد سیگاری به شدت در معرض ابتلا به بیماری‌های قلبی و حمله قلبی هستند.

HIV: افراد HIV مثبت حدود ۵۰٪ بیشتر در معرض ابتلا به حمله قلبی هستند.

استرس شغلی: افرادی که تغییر شغل داده‌اند یا شغل‌های پراسترس دارند،‌ با خطر بالای ابتلا به حمله قلبی مواجه هستند.

عدم فعالت فیزیکی هم یکی از عوامل افزایش خطر ابتلا به حمله قلبی است و هرچه فعالیت فیزیکی افراد بیشتر باشد ریسک ابتلا به بیماری‌های قلبی در آن‌ها کاهش می‌یابد.

معمولا حمله قلبی به دلیل وجود عوامل مختلف و نه یک عامل،‌ رخ می‌دهد.